Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου κειμένου, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα του Αθλητικού μας Ομίλου.

Η επιλογή και παρουσίαση του κειμένου στην ιστοσελίδα του σχολείου ανήκει σε μαθητή
 της Γ’ Γυμνασίου .

  Ο αθλητικός όμιλος ”Παπανικολής”,  δημιουργήθηκε από ανθρώπους, οι οποίοι είχαν το μεράκι του αθλητισμού μέσα τους και οι οποίοι ήθελαν να δοθεί ένα διέξοδο άθλησης στην τοπική νεολαία, σε μια εποχή στην οποία, δεν υπήρχε τίποτα άλλο πέρα από το καφενείο και τη σκληρή δουλειά. Ήθελαν να ενωθούν κάτω από μια «σημαία» που θα αντιπροσώπευε συνολικά το χωριό τους, πέρα από πολιτικές αντιπαραθέσεις και φανατισμούς… Ήταν δύσκολες εποχές για την Ερεσό, όταν το 1979 δημιουργήθηκε ο Παπανικολής! Ο κόσμος εγκατέλειπε τα χωριά, η επαρχία ερήμωνε…Τότε «γεννήθηκε» η ομάδα μας! Σε μια σημαντικότατη συνάντηση στο δημαρχείο, ο τότε δήμαρχος Χριστόφορος Ψωμάς και ο Μιχάλης Καραβασίλης, αποφασίζουν πως έφτασε η μεγάλη αθλητική ώρα για την Ερεσό! Θα αποκτούσε και πάλι ποδοσφαιρική ομάδα… «Νονός» του Παπανικολή  ήταν ο Χριστόφορος Ψωμάς, ο οποίος, λατρεύοντας και ο ίδιος τη θάλασσα, απέτισε φόρο τιμής στον μπουρλοτιέρη της επανάστασης, δίνοντας το όνομά του στην ομάδα μας, κάτι που αμέσως αποδέχτηκαν οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στη συνάντηση… Τα χρώματα της ομάδας, αποφασίστηκε να είναι το μπλε, το οποίο συμβολίζει τη θάλασσα και το ναυτικό κατόρθωμα του Παπανικολή και το κόκκινο, το οποίο συμβόλιζε τη φλόγα της δάδας του πυρπολητή! Έτσι , λίγο καιρό μετά, έγιναν εκλογές, προέκυψε διοικητικό συμβούλιο και η ομάδα δημιουργήθηκε επίσημα, καταθέτοντας το καταστατικό της στην ΕΠΣ Λέσβου, μέσα σε κλίμα έντονου ενθουσιασμού των κατοίκων της Ερεσού. Παρατάχθηκε δε στους αγωνιστικούς χώρους περήφανη και έτοιμη για δράση την αγωνιστική περίοδο 1980-1981.

  H ομάδα, με τη βοήθεια των δικών της ανθρώπων, συνέχιζε να στέκεται περήφανα στα γήπεδα και να κρατά τα νιάτα της Ερεσού στο γήπεδο, στον αθλητισμό, στη μαγική συνταγή της ομαδικότητας, της άμιλλας, της πάλης για τον κοινό σκοπό… Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τον στήριζαν, μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους, κάθε μέρα που περνούσε, ξεπερνούσαν και οι ίδιοι τον εαυτό τους, πολεμώντας να κρατήσουν την ομάδα ζωντανή… Όμως η αντίστροφη πορεία, είχε ήδη αρχίσει… Τελικά, μια μέρα, μια μαύρη μέρα για την Ερεσό, ο Παπανικολής έσβησε! Δύο χρόνια περίπου κύλησαν από εκείνη τη μαύρη μέρα που ο Παπανικολής ανέστειλε προσωρινά τη λειτουργία του λόγω οικονομικού αδιεξόδου… Όμως όπως φαίνεται, ο μπουρλοτιέρης, είχε βάλει πολύ και καλής ποιότητας πίσσα και ρετσίνι στο δαδί του!… Λίγο από αυτό είχε μείνει ακόμα επάνω του… Και έτσι με την πρώτη ασθενική πύρινη πνοή που πέρασε από κοντά του, το δαδί άναψε και πάλι… Και ο Παπανικολής αναγεννήθηκε!

 Πηγή: www.papanikolis-fc.com