Στην Ερεσό ζούσαν η Σαπφώ , μια από της σημαντικότερες ποιήτριες της αρχαιότητας και ο Θεόφραστος , που ήταν ικανός φιλόσοφος και επιστήμονας .
Η Σαπφώ έζησε περίπου τον 6 αιώνα π.Χ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε όπως αναφέρθηκε προηγουμένως στην Ερεσό της Λέσβου. Ο πατέρας της ονομαζόταν Σκαμανδρώνυμος και η μητέρα της Κλείδα. Επίσης είχε τρεις αδερφούς. Από πηγές ξέρουμε ότι η οικογένειά της είχε κύρος στην εποχή της. Χωρίς να είμαστε σίγουροι αναφέρουμε ότι παντρεύτηκε έναν αρκετά ευκατάστατο Ανδριώτη , τον Κερκύλα , με τον οποίο απέκτησε μία κόρη που της έδωσε το όνομα της γιαγιάς της (Κλείδα). Με αφορμή της πολιτικές διαταραχές που επικρατούσαν στο νησί , η Σαπφώ , έφυγε από την Μυτιλήνη και εγκαταστάθηκε στη Σικελία.
Αφού ηρέμησαν τα πράγματα στη Μυτιλήνη , χήρα πια, γύρισε πίσω και ασχολήθηκε με την εκπαίδευση των νεαρών κοριτσιών. Ακούγεται ότι είχε ιδιαίτερες σχέσεις με της μαθήτριές της και το καταλαβαίνουμε αυτό , από το περιεχόμενο μερικών ποιημάτων της στα οποία εκφράζει τη στεναχώρια της όταν έφευγαν από κοντά της για να παντρευτούν ή τη χαρά της για τις όμορφες στιγμές που πέρασαν μαζί.

    Η Σαπφώ είχε την εκτίμηση και τον θαυμασμό όλων των αρχαίων Ελλήνων που ήταν λάτρεις της τέχνης. Ο Πλάτωνας και όχι μόνο την αποκαλεί <<δέκατη μούσα >> , ο Σωκράτης <<σοφή>> , ο Οράτιος υποστηρίζει ότι είναι άξια ιερού θαυμασμού και ο Οδυσσέας Ελύτης αφιερώνει ένα απόσπασμα από το έργο του στην ποίησή της. Ακόμη ο Ηρόδοτος κάνει αναφορές στην οικογένειά της. Μετά τον θάνατό της οι συμπατριώτες ως ένδειξη τιμής απεικόνισαν τη μορφή της σε νομίσματα. Στη Σικελία κατασκεύασαν κενοτάφιο σε ανάμνησή της και υμνήθηκε απ’ όλο τον αρχαίο κόσμο.

    Η Σαπφώ έγραψε ερωτικά ποιήματα , ύμνους στους θεούς και επιθαλάμια. Το κύριο στοιχείο των ποιημάτων της είναι ο έρωτας , γι’ αυτό και τα περισσότερα απ’ αυτά είναι πολύ ιδιωτικά. Κάνει απλούστατες περιγραφές και εκφράσεις , από τις οποίες μπορεί κανείς να καταλάβει τα συναισθήματά και της εντυπώσεις της. Συχνά αναφέρεται στις μαθήτριές της και στη σχολή της. Χρησιμοποιούσε την απλή αιολική διάλεκτο της Λέσβου για να γράφει τα ποιήματά της.

    Και κάτι τελευταίο για την Σαπφώ. Από το έργο της έχει διασωθεί ελάχιστο υλικό , το οποίο έχει μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες και διδάσκεται στα πανεπιστήμια.